Πώς να σχεδιάσεις μια κάτοψη: Οδηγός βήμα προς βήμα

Πριν Σχεδιασμένο

Η σχεδίαση μιας κάτοψης είναι κυρίως μέτρηση. Το ίδιο το σχέδιο παίρνει είκοσι λεπτά και ακολουθεί μια σταθερή σειρά. Η μέτρηση είναι το σημείο όπου τα σχέδια πάνε στραβά, και είναι το κομμάτι που κάθε οδηγός παραλείπει. Αυτός εδώ δεν το κάνει.

Χρειάζεσαι μια μετροταινία, χαρτί και ένα μολύβι. Όχι CAD, όχι εκπαίδευση, όχι άδεια λογισμικού. Ένα μικρό διαμέρισμα χρειάζεται περίπου 30 λεπτά για να μετρηθεί και να σχεδιαστεί σωστά, και στο τέλος έχεις κάτι με βάση το οποίο μπορείς να αγοράσεις έπιπλα, να δώσεις οδηγίες σε έναν τεχνικό ή να το μετατρέψεις σε έναν χώρο στον οποίο μπορείς να περιηγηθείς.

Αυτός ο οδηγός καλύπτει τι πρέπει να περιέχει ένα σχέδιο, πώς να μετράς ώστε τα νούμερα να συμφωνούν, πώς να επιλέγεις κλίμακα, τη σειρά σχεδίασης, τα σύμβολα που αξίζει να γνωρίζεις, την τοποθέτηση επίπλων στο πραγματικό τους μέγεθος, ένα παράδειγμα υπνοδωματίου από την αρχή μέχρι το τέλος, και τα λάθη που καταστρέφουν αθόρυβα ένα σχέδιο.

Τι είναι η κάτοψη και τι πρέπει να δείχνει η δική σου

Η κάτοψη είναι μια υπό κλίμακα όψη από ψηλά ενός ορόφου, σχεδιασμένη σαν το κτίριο να είχε κοπεί οριζόντια περίπου ένα μέτρο πάνω από το έδαφος και το πάνω μέρος να είχε αφαιρεθεί. Αυτό το ύψος κοπής εξηγεί κάτι που σχεδόν κανένας οδηγός δεν αναφέρει: είναι ο λόγος που τα παράθυρα και οι πόρτες εμφανίζονται σε ένα σχέδιο, ενώ ένα ψηλό ράφι ή ένα δοκάρι οροφής όχι. Οτιδήποτε βρίσκεται κάτω από την κοπή σχεδιάζεται, οτιδήποτε είναι από πάνω όχι.

Ένα χρηστικό σχέδιο δείχνει πέντε πράγματα:

• Θέσεις και πάχος τοίχων. Και τα δύο, όχι μόνο τη θέση.
• Ανοίγματα θυρών με τη φορά ανοίγματος. Το τόξο είναι πληροφορία, όχι διακόσμηση.
• Θέσεις και πλάτη παραθύρων, τοποθετημένα με βάση την απόστασή τους από μια γωνία.
• Ονομασίες δωματίων, ώστε να μπορεί να το διαβάσει κάποιος άλλος.
• Τουλάχιστον τις συνολικές διαστάσεις, σημειωμένες σε δύο πλευρές.

Αποφάσισε από την αρχή ποιο από τα δύο πράγματα φτιάχνεις. Ένα σκαρίφημα έχει χονδρικά σωστές αναλογίες και είναι αρκετά καλό για να σκεφτείς ιδέες. Ένα σχέδιο υπό κλίμακα είναι μετρημένο με ακρίβεια και είναι αρκετά καλό για να αγοράσεις μια ντουλάπα. Το να σχεδιάζεις σκαριφήματα όταν χρειαζόσουν σχέδιο υπό κλίμακα σου χαλάει ένα απόγευμα. Το να μετράς με ακρίβεια όταν ένα σκαρίφημα θα αρκούσε, σου χαλάει το ίδιο. Αν απλώς τακτοποιείς έπιπλα που ήδη έχεις, κάνε ένα σκαρίφημα. Αν πρόκειται να ξοδευτούν χρήματα, μέτρησε.

Μέτρησε το δωμάτιο σωστά, γιατί εδώ είναι που τα σχέδια πάνε στραβά

Σχεδίασε πρώτα το σχήμα του δωματίου, χονδρικά, πριν μετρήσεις οτιδήποτε. Χρειάζεσαι κάπου να γράψεις τα νούμερα, και η προσπάθεια να σχεδιάζεις και να μετράς ταυτόχρονα είναι ο λόγος που τα ψηφία καταλήγουν δίπλα σε λάθος τοίχο.

Στη συνέχεια, προχώρησε γύρω από το δωμάτιο προς μία κατεύθυνση και ακολούθησε τέσσερις κανόνες:

• Μέτρα περίπου στο ύψος της μέσης με την ταινία οριζόντια. Μια ταινία που κρεμάει δείχνει μεγαλύτερο μήκος, και μια ταινία υπό γωνία προς ένα σοβατεπί δείχνει επίσης μεγαλύτερο μήκος.
• Κατάγραψε κάθε τμήμα, όχι μόνο το σύνολο. Ένας τοίχος που διακόπτεται από μια εσοχή είναι τρεις μετρήσεις, όχι μία. Αυτή η απλή συνήθεια προλαμβάνει τα περισσότερα σχέδια που αρνούνται να "κλείσουν".
• Μέτρα κάθε πόρτα και παράθυρο δύο φορές: το πλάτος του, και την απόστασή του από την πλησιέστερη γωνία. Η θέση έχει εξίσου σημασία με το μέγεθος, και η απόσταση από τη γωνία είναι αυτή που το τοποθετεί στο σχέδιο.
• Σημείωσε προς τα πού ανοίγει κάθε πόρτα και σε ποια πλευρά βρίσκονται οι μεντεσέδες, και μετά μέτρα το ύψος της οροφής μία φορά ανά δωμάτιο.

Δύο έλεγχοι προλαμβάνουν σχεδόν κάθε λάθος πριν κοστίσει οτιδήποτε. Σε ένα ορθογώνιο δωμάτιο, οι απέναντι τοίχοι πρέπει να ταιριάζουν. Και τα επιμέρους τμήματα κατά μήκος μιας πλευράς πρέπει να αθροίζονται στη συνολική μέτρηση αυτής της πλευράς. Αν δεν συμβαίνει αυτό, έχεις παραλείψει μια εσοχή ή έχεις γράψει λάθος ένα νούμερο, και είναι μια διόρθρωση δύο λεπτών τώρα, παρά ένας καναπές που θα πρέπει να επιστρέψεις αργότερα.

Οι δύσκολες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται όλες με τον ίδιο τρόπο, σπάζοντας το σχήμα σε ορθογώνια. Μια εσοχή ή μια καμινάδα είναι το δικό της μικρό ορθογώνιο. Ένα δωμάτιο σχήματος L χωρίζεται στην εσωτερική γωνία. Ένα προεξέχον παράθυρο (bay window) είναι ένα ορθογώνιο συν δύο τρίγωνα, και αξίζει να σημειώσεις αν το δάπεδό του είναι εκμεταλλεύσιμο ή αν βρίσκεται πάνω από καλοριφέρ. Για ένα δωμάτιο που πραγματικά δεν είναι τετράγωνο, μέτρα και τις δύο διαγώνιους: σε ένα σωστό ορθογώνιο είναι ίσες, και μια διαφορά πάνω από μερικά εκατοστά σημαίνει ότι πρέπει να το σχεδιάσεις στο σχήμα που πραγματικά είναι. Τα καλοριφέρ, οι καλύψεις σωλήνων και τα βαθιά περβάζια παραθύρων τρώνε όλα εκμεταλλεύσιμο τοίχο, οπότε κατάγραψέ τα κι αυτά. Ο οδηγός Πώς να μετρήσεις ένα δωμάτιο αναλύει πλήρως τις ακανόνιστες περιπτώσεις.

Χρησιμοποίησε το μετρικό σύστημα αν βρίσκεσαι σε χώρα που το χρησιμοποιεί. Καταργεί εντελώς τις πράξεις με κλάσματα, και κάθε λάθος που αποφεύγεις είναι ένα λάθος που δεν θα χρειαστεί να ψάχνεις αργότερα.

Επίλεξε την κλίμακά σου

Η κλίμακα είναι μια αναλογία μεταξύ του σχεδίου και της πραγματικότητας. Στο 1:50, ένα εκατοστό στο χαρτί είναι πενήντα στο δωμάτιο, οπότε ένας τοίχος 4.2 m σχεδιάζεται με μήκος 8.4 cm. Αυτή είναι όλη η φιλοσοφία.

Τρεις επιλογές καλύπτουν σχεδόν τα πάντα:

• 1:100 για ένα ολόκληρο σπίτι σε ένα φύλλο. Τα δωμάτια φαίνονται ως χώροι, οι λεπτομέρειες χάνονται.
• 1:50 για ένα διαμέρισμα ή έναν μόνο όροφο. Η τυπική επιλογή εργασίας, αρκετά λεπτομερής για έπιπλα.
• 1:20 για ένα δωμάτιο όπου η τοποθέτηση έχει σημασία μέχρι το εκατοστό, όπως μια κουζίνα ή ένα μπάνιο.

Το μιλιμετρέ χαρτί καταργεί τις πράξεις. Αποφάσισε ότι ένα τετραγωνάκι είναι 10 cm, ή 25 cm για ένα ολόκληρο σπίτι, και από εκεί και πέρα μετράς τετραγωνάκια αντί να διαιρείς. Ένας τοίχος 4.2 m με 10 cm ανά τετραγωνάκι είναι 42 τετραγωνάκια, και δεν αγγίζεις ποτέ κομπιουτεράκι.

Η ψηφιακή σχεδίαση καταργεί εντελώς την κλίμακα, επειδή πληκτρολογείς την πραγματική διάσταση και το λογισμικό αναλαμβάνει την αναλογία. Αυτός είναι ο ειλικρινής λόγος που οι περισσότεροι σταματούν να σχεδιάζουν με το χέρι μετά την πρώτη τους προσπάθεια, και δεν πρόκειται για αποτυχία της μεθόδου του χαρτιού: το χαρτί είναι πραγματικά καλύτερο στο χώρο, στο χέρι σου, την ώρα που μετράς.

Σχεδίασε τους τοίχους και μετά τα ανοίγματα

Η σειρά έχει σημασία, επειδή κάθε βήμα περιορίζει το επόμενο:

1. Το εξωτερικό περίγραμμα ολόκληρου του ορόφου πρώτα. Φτιάξε σωστά την περίμετρο και οτιδήποτε βρίσκεται μέσα θα βρει τη θέση του.
2. Οι εσωτερικοί τοίχοι στη συνέχεια, με πραγματικό πάχος. Τα εσωτερικά χωρίσματα είναι συνήθως 10 με 12 cm, οι εξωτερικοί τοίχοι 25 με 40 cm ανάλογα με την κατασκευή. Σχεδίασέ τους ως δύο γραμμές, όχι μία.
3. Οι πόρτες μετά τους τοίχους. Άφησε το άνοιγμα ως κενό, και μετά πρόσθεσε το τόξο ανοίγματος που είναι ένα τέταρτο του κύκλου. Αυτό το τόξο δείχνει τον χώρο του δαπέδου στον οποίο δεν μπορείς να τοποθετήσεις τίποτα, γι' αυτό και ανήκει στο σχέδιο.
4. Τα παράθυρα μέσα στο πάχος του τοίχου, τοποθετημένα με βάση τη μέτρηση από τη γωνία που πήρες νωρίτερα.
5. Οι ονομασίες των δωματίων και οι συνολικές διαστάσεις σε δύο πλευρές, συν την κλίμακα σημειωμένη κάπου στο φύλλο.

Η σχεδίαση των τοίχων ως μονές γραμμές είναι το πιο συνηθισμένο λάθος των αρχαρίων και αυτό με τις μεγαλύτερες συνέπειες, επειδή κάνει κάθε δωμάτιο να φαίνεται μεγαλύτερο από ό,τι είναι. Ένα δωμάτιο σχεδιασμένο με μονές γραμμές αντί για χωρίσματα 12 cm κερδίζει 12 cm προς κάθε κατεύθυνση, που είναι χονδρικά η διαφορά μεταξύ του να χωράει μια ντουλάπα και του να μη χωράει.

Τα σύμβολα που πραγματικά χρειάζεσαι

Χρειάζεσαι οκτώ, όχι ογδόντα: την ανοιγόμενη πόρτα με το τόξο της, τη συρόμενη ή χωνευτή πόρτα σχεδιασμένη ως πάνελ που βρίσκεται μέσα ή κατά μήκος του τοίχου, το παράθυρο ως μια πιο λεπτή γραμμή μέσα στο πάχος του τοίχου, τη σκάλα ως παράλληλα σκαλοπάτια με ένα βέλος κατεύθυνσης, και τα τέσσερα στοιχεία που καθορίζουν το σχέδιο ενός μπάνιου και μιας κουζίνας, δηλαδή τον νεροχύτη, τη λεκάνη, την μπανιέρα και τη ντουζιέρα.

Ένας κανόνας κάνει ένα σύνολο συμβόλων ευανάγνωστο: κράτα τα σύμβολα σταθερά σε μέγεθος σε σχέση με την κλίμακά σου. Ένα υπερβολικά μεγάλο σύμβολο λεκάνης είναι το σημείο όπου το σχέδιο του μπάνιου αρχίζει να σου λέει ψέματα για το αν η πόρτα θα βρίσκει πάνω του όταν ανοίγει. Τα έπιπλα σχεδιάζονται συμβατικά ως ένα απλό περίγραμμα στο πραγματικό τους μέγεθος και όχι ως ένα λεπτομερές σχήμα, και το πραγματικό μέγεθος είναι όλο το νόημα της σχεδίασής τους.

Τοποθέτησε έπιπλα στο πραγματικό τους μέγεθος

Αυτό είναι το βήμα που μετατρέπει ένα σχέδιο σε απόφαση. Τυπικές διαστάσεις στο μετρικό σύστημα:

• Τριθέσιος καναπές: 200 με 230 cm πλάτος, περίπου 90 cm βάθος.
• Διπλό κρεβάτι: 140 επί 200 cm. Υπέρδιπλο (King): 180 επί 200 cm.
• Τραπέζι φαγητού για τέσσερις: περίπου 120 επί 80 cm. Για έξι: 180 επί 90 cm.
• Πάγκος κουζίνας: 60 cm βάθος, το οποίο καθορίζεται από τα μεγέθη των συσκευών και όχι από το γούστο.
• Ντουλάπα: 60 cm βάθος, γιατί αυτό χρειάζεται μια κρεμάστρα.

Οι ελεύθεροι χώροι γύρω τους έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα ίδια τα έπιπλα:

• 90 cm για έναν κύριο διάδρομο που χρησιμοποιείς καθημερινά.
• 60 cm για να στριμώχνεσαι περιστασιακά, κάτι που είναι ανεκτό στην πίσω πλευρά ενός κρεβατιού και δυσάρεστο οπουδήποτε αλλού.
• 75 με 90 cm μπροστά από μια ντουλάπα, για να ανοίγεις την πόρτα και να στέκεσαι εκεί.
• 100 με 120 cm γύρω από ένα τραπέζι φαγητού: τα 75 cm σου επιτρέπουν να τραβήξεις μια καρέκλα έξω, και τα 100 επιτρέπουν σε κάποιον να περάσει πίσω από έναν καθήμενο.
• 40 με 45 cm μεταξύ ενός καναπέ και ενός τραπεζιού σαλονιού, αρκετά κοντά για να φτάνεις και αρκετά μακριά για να περνάς.

Αντιμετώπισέ τα αυτά ως τυπικά νούμερα εργασίας, όχι ως οικοδομικούς κανονισμούς, και έλεγξε τους τοπικούς κανονισμούς για οτιδήποτε σκοπεύεις να χτίσεις. Σχεδιασμένα στο πραγματικό τους μέγεθος στην κάτοψη, αποκαλύπτουν αυτό που η όψη από ψηλά διαφορετικά κρύβει: ότι το δωμάτιο είναι μια χαρά, αλλά η διαδρομή μέσα από αυτό δεν είναι. Ο οδηγός Τυπικές διαστάσεις δωματίων έχει το πλήρες σύνολο ανά δωμάτιο.

Με το χέρι ή σε οθόνη

Κάθε τρόπος υπερτερεί σε κάτι διαφορετικό, και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν και τους δύο.

Σχεδίασε με το χέρι κατά τη μέτρηση, και μετά ξανασχεδίασε ψηφιακά. Σε αυτό καταλήγουν οι περισσότεροι, και αξίζει να το κάνεις συνειδητά παρά να το ανακαλύψεις μετά την τρίτη φορά που θα σβήσεις με τη γόμα.

Δύο συντομεύσεις αξίζει να γνωρίζεις αν προτιμάς να μην ξεκινήσεις από ένα κενό φύλλο. Αν υπάρχει ήδη ένα εκτυπωμένο σχέδιο, φωτογράφισέ το και σχεδίασε από πάνω του, και μετά όρισε την κλίμακα εισάγοντας ένα πραγματικό πλάτος. Αν δεν υπάρχει τίποτα, περιέγραψε το σπίτι με μια πρόταση και διόρθωσε το προσχέδιο που θα λάβεις. Και τα δύο σε οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα με το να σχεδίαζες από το μηδέν, αλλά πιο γρήγορα.

Ένα υπνοδωμάτιο, σχεδιασμένο από την αρχή μέχρι το τέλος

Ένα πραγματικό υπνοδωμάτιο, με τα πραγματικά νούμερα, επειδή η θεωρητική έκδοση κρύβει το πού πηγαίνει ο χρόνος.

1. Σχεδίασε το σχήμα, δύο λεπτά. Ένα ορθογώνιο με μια καμινάδα σε έναν τοίχο και μια πόρτα στη γωνία.
2. Μέτρα τους τοίχους, έξι λεπτά. Ο τοίχος με το παράθυρο είναι 3.60 m. Ο απέναντι τοίχος δείχνει 3.62 m, το οποίο είναι αρκετά κοντά για να το θεωρήσουμε 3.60 και να προχωρήσουμε. Οι πλαϊνοί τοίχοι είναι 4.10 m, αλλά η καμινάδα διακόπτει έναν από αυτούς, οπότε αυτός ο τοίχος καταγράφεται ως τρία τμήματα: 1.15 m, μετά μια καμινάδα 0.90 m που προεξέχει 0.30 m, και μετά 2.05 m. Αυτά τα τμήματα αθροίζονται σε 4.10, οπότε το σχέδιο θα "κλείσει".
3. Μέτρα τα ανοίγματα, τρία λεπτά. Πόρτα πλάτους 80 cm, 15 cm από τη γωνία, που ανοίγει προς τα μέσα. Παράθυρο πλάτους 140 cm, 90 cm από τη γωνία, περβάζι στα 95 cm.
4. Επίλεξε κλίμακα, ένα λεπτό. Ένα δωμάτιο, οπότε 1:20 σε μιλιμετρέ χαρτί με 10 cm ανά τετραγωνάκι: ο τοίχος των 3.60 m είναι 36 τετραγωνάκια.
5. Σχεδίασέ το, οκτώ λεπτά. Το περίγραμμα, μετά η καμινάδα ως δικό της ορθογώνιο, μετά τα χωρίσματα των 12 cm, μετά η πόρτα με το τόξο της και το παράθυρο στον τοίχο.
6. Τοποθέτησε έπιπλα, πέντε λεπτά. Ένα διπλό κρεβάτι 140 επί 200 cm κεντραρισμένο στον τοίχο του παραθύρου αφήνει 68 cm από τη μία πλευρά και 72 cm από την άλλη, και τα δύο κάτω από τα 90 cm που θα θέλαμε, αλλά αποδεκτά για υπνοδωμάτιο. Μια ντουλάπα βάθους 60 cm χωράει στην εσοχή των 2.05 m δίπλα στην καμινάδα με αρκετό ελεύθερο χώρο, και χρειάζεται 75 cm ελεύθερου δαπέδου μπροστά για να ανοίξει, το οποίο δεν επικαλύπτεται από το άνοιγμα της πόρτας.

Είκοσι πέντε λεπτά, και το σχέδιο απαντά στην ερώτηση που το προκάλεσε: η ντουλάπα μπαίνει στην εσοχή, όχι στον τοίχο του παραθύρου, γιατί στον τοίχο του παραθύρου θα εμπόδιζε το άνοιγμα της πόρτας.

Ποιο επίπεδο λεπτομέρειας να σχεδιάσεις

Το να σχεδιάζεις περισσότερα από όσα χρειάζεται η δουλειά είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος για να παρατήσεις ένα σχέδιο στη μέση.

Αν δεν είσαι σίγουρος, σχεδίασε στο 1:50. Είναι αρκετά λεπτομερές για να είναι χρήσιμο και αρκετά απλό για να το ολοκληρώσεις.

Συνήθη λάθη στις κατόψεις

Έξι λάθη επαναλαμβάνονται συχνά, και το καθένα έχει μια διόρθρωση που παίρνει λιγότερο χρόνο από όσο κοστίζει το ίδιο το πρόβλημα.

• Τοίχοι σχεδιασμένοι ως μονές γραμμές. Αναφέρθηκε παραπάνω, αλλά αξίζει να το επαναλάβουμε γιατί είναι αυτό που μεγαλώνει τεχνητά κάθε δωμάτιο ταυτόχρονα. Σχεδίασε το πάχος.
• Παράλειψη της φοράς ανοίγματος των θυρών. Χάνεις τον χώρο που καλύπτει το τόξο και το ανακαλύπτεις αφού φτάσει η ντουλάπα. Σχεδίασε το τόξο ακόμα και σε ένα πρόχειρο σχέδιο.
• Μέτρηση μόνο των συνολικών διαστάσεων. Η εσοχή ή η καμινάδα εξαφανίζεται, και μαζί της το μοναδικό σημείο όπου πραγματικά χωρούσε η ντουλάπα. Κατάγραψε τα επιμέρους τμήματα.
• Παράλειψη του ύψους της οροφής. Είναι αόρατο σε μια κάτοψη, αλλά καθορίζει αν ένα δωμάτιο φαίνεται ευρύχωρο ή αποπνικτικό. Μια οροφή 2.4 m και μια οροφή 2.9 m δημιουργούν διαφορετικά δωμάτια. Σημείωσέ το ανά δωμάτιο.
• Σχεδίαση επίπλων από μνήμης. Οι καναπέδες που θυμόμαστε είναι πάντα μικρότεροι από τους πραγματικούς. Μέτρα αυτά που έχεις ή χρησιμοποίησε τα τυπικά νούμερα παραπάνω.
• Δεν σημειώνεται κλίμακα στο φύλλο. Το σχέδιο γίνεται άχρηστο για οποιονδήποτε άλλον εκτός από εσένα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού σου μετά από έξι μήνες. Γράψε την σε μια γωνία.

Το έβδομο και πιο "αθόρυβο" λάθος είναι τα καλοριφέρ, οι καλύψεις σωλήνων και τα βαθιά περβάζια παραθύρων. Κανένα από αυτά δεν είναι τοίχος, όλα εμποδίζουν τα έπιπλα να ακουμπήσουν flat στον τοίχο, και κανένα δεν εμφανίζεται σε μια κάτοψη εκτός αν το τοποθετήσεις εσύ επίτηδες.

Το σχέδιο που δεν "κλείνει"

Σχεδιάζεις την περίμετρο, προχωράς γύρω από το δωμάτιο, και ο τελευταίος τοίχος δεν συναντά τον πρώτο. Υπάρχει ένα κενό ή μια επικάλυψη, και όσο κι αν το κοιτάζεις, δεν λύνεται.

Σχεδόν ποτέ δεν φταίει το σχέδιο. Φταίει ότι κάποιο τμήμα έμεινε χωρίς μέτρηση. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι μια καμινάδα που καταγράφηκε ως μέρος του τοίχου αντί για δική της προεξοχή, μια ρηχή εσοχή που κανείς δεν πρόσεξε, καλύψεις σωλήνων σε μια γωνία που φαίνονται σαν τοίχος μέχρι να τις αγγίξεις, και το κούφωμα μιας πόρτας σε έναν παχύ τοίχο που προσθέτει 20 ή 30 cm που κανείς δεν έγραψε.

Η λύση είναι αριθμητική, όχι επανασχεδίαση. Πρόσθεσε τα επιμέρους τμήματα κατά μήκος της προβληματικής πλευράς και σύγκρινέ τα με τη συνολική μέτρηση που πήρες για την ίδια πλευρά. Η διαφορά είναι το μέγεθος αυτού που παρέλειψες, και το μέγεθός του συνήθως σου λέει τι ήταν: 10 με 15 cm είναι κάλυψη σωλήνων ή λάθος καταγεγραμμένο πάχος τοίχου, 30 cm είναι μια καμινάδα, 60 cm και πάνω είναι μια εσοχή. Πήγαινε πίσω και μέτρα ξανά αυτόν τον έναν τοίχο αντί να προσαρμόσεις το σχέδιο για να ταιριάξει, επειδή ένα σχέδιο που "κλείνει" με τεχνητό τρόπο είναι ένα σχέδιο που θα σε παραπλανήσει αργότερα, ακριβώς τη στιγμή που θα έχει σημασία.

Αυτό είναι επίσης το επιχείρημα για την καταγραφή της συνολικής διάστασης κάθε πλευράς, ακόμα και όταν έχεις τα επιμέρους τμήματα. Κοστίζει τέσσερις επιπλέον μετρήσεις και είναι το μόνο πράγμα που σου επιτρέπει να βρεις το λάθος.

Σχεδίασε το δικό σου και περιηγήσου σε αυτό

Ένα σχεδιασμένο πλάνο δεν χρειάζεται να παραμείνει επίπεδο. Μόλις μπουν οι τοίχοι, μπορείς να σταθείς μέσα του στο ύψος των ματιών, που είναι ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να κρίνεις αν ένα δωμάτιο δίνει την αίσθηση του μεγέθους που λένε τα νούμερα.

1. Σχεδίασε τους τοίχους, ξεπατίκωσε τη φωτογραφία μιας υπάρχουσας κάτοψης ή περιέγραψε το σπίτι με μια πρόταση και διόρθωσε το προσχέδιο.
2. Τοποθέτησε έπιπλα στο πραγματικό τους μέγεθος και κράτα 90 cm ελεύθερα στις διαδρομές που περπατάς καθημερινά.
3. Γύρισε σε 3D και μπες μέσα, και μετά κάνε render τη γωνία θέασης αν θέλεις να το δεις ολοκληρωμένο.

Όλα τα βήματα μέχρι το render δεν κοστίζουν τίποτα και δεν απαιτούν λογαριασμό, οπότε μπορείς να σχεδιάσεις ολόκληρη την κάτοψη και να αποφασίσεις αν άξιζε τον κόπο πριν ξοδέψεις οτιδήποτε. Η φωτορεαλιστική εικόνα στο τέλος είναι το βήμα που χρεώνεται, με μια συνδρομή. Άνοιξε τον σχεδιαστή και σχεδίασε την κάτοψή σου, ή δες πώς λειτουργεί πρώτα ο δημιουργός κατόψεων. Αν υπάρχει ήδη σχέδιο σε χαρτί, ο οδηγός μετατροπή κάτοψης σε 3D καλύπτει τη μέθοδο του ξεπατικώματος.