Πώς να μετρήσεις ένα δωμάτιο: Βήμα προς βήμα (Με επαληθεύσεις)

Πριν Μετρημένο

Ο πολλαπλασιασμός του μήκους επί το πλάτος αποτυγχάνει σχεδόν σε κάθε πραγματικό δωμάτιο, επειδή σχεδόν κανένα δωμάτιο δεν είναι ένα απλό ορθογώνιο. Υπάρχει μια εσοχή, μια καμινάδα, ένα παράθυρο σε προεξοχή, ένας καλυμμένος σωλήνας ή ένας τοίχος που είναι 2 cm μακρύτερος στη μία άκρη από ό,τι στην άλλη.

Αυτός ο οδηγός καλύπτει τη μέθοδο που αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα: τι να μετρήσεις και γιατί, πώς να χωρίσεις ένα δύσκολο σχήμα σε ορθογώνια, πώς να υπολογίσεις την επιφάνεια για δάπεδο και βάψιμο, καθώς και τους τέσσερις ελέγχους που εντοπίζουν έναν λάθος αριθμό προτού σου κοστίσει.

Τι χρειάζεσαι

Τρία πράγματα, και πιθανότατα τα έχεις ήδη όλα.

• Μια μετροταινία τουλάχιστον 5 m. Μια μετροταινία 3 m δεν αρκεί για τα περισσότερα σαλόνια, και η μέτρηση ενός τοίχου σε δύο μισά εισάγει σφάλματα στο σημείο ένωσης.
• Κάτι για να γράφεις. Το χαρτί είναι καλύτερο από το τηλέφωνο εδώ, επειδή θα κάνεις και σχέδια εκτός από το να καταγράφεις.
• Ένα μολύβι, όχι στυλό. Θα χρειαστεί να διορθώσεις αριθμούς.

Ένας μετρητής λέιζερ αξίζει τον κόπο για ένα ολόκληρο σπίτι, καθώς μετατρέπει μια δουλειά δύο ωρών σε σαράντα λεπτά και μετράει μεγάλες αποστάσεις χωρίς να χρειάζεται δεύτερο άτομο. Για ένα μόνο δωμάτιο δεν αλλάζει κάτι, ενώ είναι χειρότερος από τη μετροταινία για μικρές αποστάσεις και για οτιδήποτε διαγώνιο.

Αποφάσισε για ποιο σκοπό μετράς

Το τι θα σημειώσεις εξαρτάται από το γιατί μετράς, και το να το αποφασίσεις από πριν σε γλιτώνει από έναν δεύτερο γύρο μετρήσεων στο δωμάτιο.

Η σειρά με τα έπιπλα είναι αυτή στην οποία οι περισσότεροι κάνουν λάθος. Ένας καναπές που χωράει στο σαλόνι αλλά δεν στρίβει στον διάδρομο είναι μια συχνή και ακριβή ανακάλυψη, και η μέτρηση του δωματίου δεν σε προειδοποιεί καθόλου για αυτό.

Μέτρησε τους τοίχους, ένα τμήμα τη φορά

Σχεδίασε το σχήμα του δωματίου πρώτα, πρόχειρα και γρήγορα, πριν μετρήσεις οτιδήποτε. Χρειάζεσαι ένα μέρος για να σημειώνεις τους αριθμούς, και ένα σχέδιο που γίνεται εκ των υστέρων δεν ταιριάζει ποτέ με αυτό που πραγματικά μέτρησες.

Στη συνέχεια, προχώρησε γύρω από το δωμάτιο προς μία κατεύθυνση και κατάγραψε κάθε τμήμα ξεχωριστά, αντί για το συνολικό μήκος μόνο. Ένας τοίχος που διακόπτεται από μια εσοχή αποτελείται από τρεις μετρήσεις: το τμήμα μέχρι την εσοχή, την ίδια την εσοχή και το τμήμα μετά από αυτήν. Το να το αντιμετωπίσεις ως έναν ενιαίο αριθμό είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος που ένα σχέδιο δεν «κλείνει» σωστά αργότερα.

Κράτα τη μετροταινία οριζόντια και μέτρα περίπου στο ύψος της μέσης. Μια χαλαρή μετροταινία δείχνει μεγαλύτερο μήκος, το ίδιο και μια μετροταινία που έχει κλίση πάνω από ένα σοβατεπί. Μέτρα σταθερά μέχρι την επιφάνεια του τοίχου, πάνω από το σοβατεπί και όχι πάνω σε αυτό, και αν μετρήσεις κάτω από αυτό μία φορά, κάνε το ίδιο κάθε φορά.

Πάρε επίσης το συνολικό μήκος κάθε πλευράς, παρόλο που έχεις τα επιμέρους τμήματα. Κοστίζει τέσσερις επιπλέον μετρήσεις, αλλά είναι το μόνο πράγμα που θα σου επιτρέψει να βρεις ένα σφάλμα αργότερα.

Πόρτες, παράθυρα και ύψος οροφής

Τα ανοίγματα καθορίζουν πόσο τοίχο μπορείς πραγματικά να χρησιμοποιήσεις, οπότε μέτρησε το καθένα δύο φορές: το πλάτος του και την απόσταση από την πλησιέστερη γωνία μέχρι την άκρη του ανοίγματος. Η απόσταση από τη γωνία είναι αυτή που το τοποθετεί στην κάτοψη, και είναι ο αριθμός που οι περισσότεροι ξεχνούν.

Για κάθε πόρτα, σημείωσε την κατεύθυνση που ανοίγει και σε ποια πλευρά βρίσκονται οι μεντεσέδες. Για κάθε παράθυρο, πρόσθεσε το ύψος του περβαζιού και το βάθος του αν σχεδιάζεις να τοποθετήσεις κάτι από κάτω: ένα περβάζι 20 cm που προεξέχει πάνω από ένα καλοριφέρ αλλάζει το τι χωράει σε αυτόν τον τοίχο.

Μέτρησε το ύψος της οροφής μία φορά ανά δωμάτιο, μακριά από τυχόν γύψινα. Σε παλαιότερα σπίτια αξίζει να μετρήσεις σε δύο σημεία, καθώς μια διαφορά αρκετών εκατοστών στο ίδιο δωμάτιο είναι συνηθισμένη και παίζει ρόλο αν τοποθετείς μια ντουλάπα ή μια βιβλιοθήκη που φτάνει μέχρι το ταβάνι.

Αυτοί είναι οι αριθμοί που καθορίζουν αν χωράει η ντουλάπα, αν ο καναπές αποφεύγει το καλοριφέρ και αν η πόρτα θα χτυπάει πάνω στη συρταριέρα. Μια τυπική εσωτερική πόρτα έχει πλάτος 80 με 90 cm, κάτι που χρησιμεύει επίσης ως ένας γρήγορος έλεγχος λογικής για τις υπόλοιπες μετρήσεις σου.

Δωμάτια που δεν είναι ορθογώνια

Μία μέθοδος λειτουργεί για όλα: χώρισε το δωμάτιο σε ορθογώνια, μέτρησε το καθένα και πρόσθεσε τα εμβαδά.

• Εσοχές και καμινάδες. Μέτρησε το πλάτος και το βάθος της εσοχής ως δικό της ορθογώνιο. Μια τυπική καμινάδα προεξέχει 30 με 40 cm, κάτι που συνήθως αρκεί για να εμποδίσει μια ντουλάπα και είναι ιδανικό για ράφια.
• Δωμάτια σχήματος L. Χώρισέ τα στην εσωτερική γωνία σε δύο ορθογώνια. Δεν υπάρχει τρίτο βήμα.
• Παράθυρα σε προεξοχή (bay windows). Είτε αντιμετώπισέ τα ως ένα ορθογώνιο συν δύο τρίγωνα, είτε μέτρησε την προεξοχή ως δικό της ορθογώνιο και αποδέξου μια μικρή υπερεκτίμηση. Σημείωσε αν το δάπεδο της προεξοχής είναι χρησιμοποιήσιμο ή αν βρίσκεται πάνω από καλοριφέρ.
• Κεκλιμένες οροφές και σοφίτες. Μέτρησε την επιφάνεια του δαπέδου και, στη συνέχεια, σημείωσε ξεχωριστά πού το ύψος πέφτει κάτω από περίπου 1.5 m. Αυτή η επιφάνεια υπάρχει στην κάτοψη αλλά δεν είναι χρησιμοποιήσιμη με τον ίδιο τρόπο, και κανένας αριθμός συνολικού εμβαδού δεν θα σου το δείξει αυτό.
• Κολώνες και καλυμμένοι σωλήνες. Αφαίρεσέ τους και κατάγραψε τη θέση τους, επειδή μια καλυμμένη γωνία 25 cm περιορίζει τα έπιπλα πολύ περισσότερο από ό,τι υποδηλώνει η επιφάνειά της.

Για κάθε δωμάτιο που υποψιάζεσαι ότι δεν έχει ορθές γωνίες, μέτρησε και τις δύο διαγωνίους. Σε ένα σωστό ορθογώνιο είναι ίσες. Μια διαφορά μεγαλύτερη από περίπου 2 cm σημαίνει ότι το δωμάτιο είναι πραγματικά λοξό και θα πρέπει να το σχεδιάσεις έτσι, αντί να σχεδιάσεις το τέλειο ορθογώνιο που θα ήθελες να έχεις.

Υπολογισμός επιφάνειας και όγκου

Η επιφάνεια είναι το μήκος επί το πλάτος για κάθε ορθογώνιο, αθροιστικά. Πάρε για παράδειγμα ένα δωμάτιο σχήματος L χωρισμένο σε ένα κύριο ορθογώνιο 4.20 επί 3.60 m και μια προέκταση 2.10 επί 1.80 m. Το κύριο μέρος είναι 15.12 m², η προέκταση είναι 3.78 m², και το δωμάτιο είναι συνολικά 18.90 m². Αυτός είναι όλος ο υπολογισμός.

Τρεις προσαρμογές μετατρέπουν αυτόν τον αριθμό σε παραγγελία:

• Το δάπεδο χρειάζεται ένα επιπλέον περιθώριο φύρας, συνήθως 5 με 10 τοις εκατό, και περισσότερο για διαγώνια ή μοτίβα τοποθέτησης όπου τα περισσεύματα δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν εύκολα. Στα 18.90 m² αυτό σημαίνει περίπου 1 με 2 m² επιπλέον.
• Το βάψιμο απαιτεί την επιφάνεια των τοίχων, η οποία είναι η περίμετρος επί το ύψος της οροφής, μείον τις πόρτες και τα παράθυρα. Μια οροφή 2.4 m σε ένα δωμάτιο με περίμετρο 15.6 m δίνει 37.4 m² τοίχου, μείον περίπου 3.5 m² για μια πόρτα και ένα παράθυρο.
• Η θέρμανση και ο κλιματισμός απαιτούν τον όγκο, ο οποίος είναι η επιφάνεια επί το ύψος της οροφής: 18.90 m² επί 2.4 m είναι 45.4 m³.

Αν χρειάζεται να κάνεις μετατροπή, ένα τετραγωνικό μέτρο είναι 10.76 τετραγωνικά πόδια, και τα εκατοστά γίνονται μέτρα διαιρώντας με το 100. Κάνε τη μετατροπή μία φορά στο τέλος και όχι ενδιάμεσα, καθώς οι μπερδεμένες μονάδες μέτρησης κατά τη διάρκεια των υπολογισμών είναι η αιτία των περισσότερων αριθμητικών λαθών.

Οι έλεγχοι που προλαμβάνουν τα λάθη

Τέσσερις έλεγχοι, που ο καθένας παίρνει λιγότερο από ένα λεπτό, και μαζί προλαμβάνουν σχεδόν τα πάντα:

1. Οι απέναντι τοίχοι πρέπει να ταιριάζουν σε ένα ορθογώνιο δωμάτιο. Αν δεν ταιριάζουν, ξαναμέτρησε προτού συμπεράνεις ότι το δωμάτιο είναι λοξό. Τις περισσότερες φορές φταίει η μετροταινία και όχι το κτίριο.
2. Τα τμήματα πρέπει να αθροίζονται στο συνολικό μήκος αυτής της πλευράς. Μια ασυμφωνία ισούται με το μέγεθος αυτού που παρέλειψες: 10 με 15 cm είναι συνήθως κάποια κάλυψη σωλήνων, 30 cm μια καμινάδα, 60 cm και πάνω μια εσοχή.
3. Και οι δύο διαγώνιοι πρέπει να είναι ίσες αν το δωμάτιο είναι τετράγωνο. Αυτός είναι ο μόνος έλεγχος που δοκιμάζει το σχήμα και όχι απλώς τους αριθμούς.
4. Κάνε έναν έλεγχο λογικής με βάση κάτι γνωστό. Μια εσωτερική πόρτα στα 80 με 90 cm είναι η ευκολότερη αναφορά. Αν το σχέδιό σου δείχνει μια πόρτα 60 cm, κάτι έχει πάει λάθος νωρίτερα.

Και η συνήθεια που αποτρέπει όλα τα υπόλοιπα: μέτρα δύο φορές και γράφε τη μονάδα μέτρησης δίπλα σε κάθε αριθμό.

Το λάθος που καταστρέφει μια παραγγελία

Μια σελίδα με σκέτους αριθμούς είναι το πιο ακριβό πράγμα σε αυτό το άρθρο, και φαίνεται εντελώς ακίνδυνη την ώρα που τη γράφεις.

Το πρόβλημα είναι ότι το 240 είναι μια απολύτως πιθανή μέτρηση σε τρεις διαφορετικές μονάδες. Μπορεί να είναι 240 cm, ένα λογικό τμήμα τοίχου. Μπορεί να είναι 2400 mm, το ίδιο πράγμα, και οι μετροταινίες σε πολλές χώρες έχουν και τις δύο κλίμακες δίπλα-δίπλα, οπότε είναι εύκολο να διαβάσεις τη λάθος. Μπορεί επίσης να είναι 240 mm, ένα πιθανό βάθος εσοχής. Εσύ ξέρεις τι εννοούσες όσο κρατάς τη μετροταινία στο χέρι σου. Δεν το ξέρεις όμως τρεις μέρες αργότερα όταν παραγγέλνεις έναν πάγκο, και ο προμηθευτής του πάγκου σίγουρα δεν το γνωρίζει.

Η αποτυχία είναι χειρότερη από έναν λάθος αριθμό, επειδή ένα σφάλμα στη μονάδα μέτρησης είναι συνήθως της τάξης του δέκα, και μια διαφορά επί δέκα δεν μοιάζει με απλό σφάλμα στρογγυλοποίησης όταν τη διαβάζει κάποιος άλλος. Φαίνεται σκόπιμη. Κανείς δεν την αμφισβητεί, και το υλικό κόβεται λάθος.

Η λύση δεν παίρνει καθόλου χρόνο. Γράφε τη μονάδα μέτρησης δίπλα σε κάθε αριθμό, επίλεξε μία μονάδα για όλη τη δουλειά και μείνε σε αυτήν, και αν εργάζεσαι με μετροταινία που δείχνει και τις δύο κλίμακες, σημείωσε στο πάνω μέρος της σελίδας ποια από τις δύο διαβάζεις. Αν παραγγέλνεις οτιδήποτε κομμένο στα μέτρα σου, γράψε τις κρίσιμες διαστάσεις και σε μια δεύτερη μονάδα για διασταύρωση: το 2400 mm και το 2.4 m γραμμένα μαζί δεν μπορούν να παρερμηνευτούν από κανέναν.

Ένα σαλόνι σχήματος L, μετρημένο από άκρη σε άκρη

Ένα πραγματικό παράδειγμα, με πραγματικούς αριθμούς και το πραγματικό λάθος που εμφανίστηκε στη μέση της διαδικασίας.

1. Σχέδιο, δύο λεπτά. Ένα σαλόνι σχήματος L με μια καμινάδα στον μακρύ τοίχο και ένα παράθυρο σε προεξοχή στην άλλη άκρη.
2. Μακρύς τοίχος, τέσσερα λεπτά. Συνολικά 5.80 m. Σε τμήματα: 1.90 m, μετά η καμινάδα πλάτους 1.20 m που προεξέχει 0.35 m, και μετά 2.70 m. Τα τμήματα αθροίζονται στα 5.80. Αυτή η πλευρά είναι σωστή.
3. Μικρή προέκταση, τρία λεπτά. Συνολικά 3.60 m, καταγεγραμμένα ως ένα τμήμα επειδή τίποτα δεν το διακόπτει. Ο απέναντι τοίχος δείχνει 3.58 m, εντός των ορίων ανοχής.
4. Ο τοίχος που δεν έκλεινε, πέντε λεπτά. Η υπόλοιπη πλευρά μετρήθηκε 4.10 m συνολικά, αλλά τα επιμέρους τμήματα έδιναν 3.85 m. Ένα κενό 25 cm. Περπατώντας ξανά τη διαδρομή, βρέθηκε ένας καλυμμένος σωλήνας στη γωνία, από το δάπεδο μέχρι την οροφή, που από την άλλη άκρη του δωματίου φαινόταν σαν τοίχος. Καταγράφηκε ως δικό του ορθογώνιο.
5. Ανοίγματα, τρία λεπτά. Πόρτα 80 cm, σε απόσταση 20 cm από τη γωνία, που ανοίγει προς τα μέσα. Παράθυρο σε προεξοχή 2.10 m στο άνοιγμα, που προεξέχει 0.55 m, περβάζι στα 45 cm, οπότε το δάπεδο της προεξοχής είναι χρησιμοποιήσιμο.
6. Επιφάνεια, δύο λεπτά. Το κύριο ορθογώνιο 5.80 επί 3.60 δίνει 20.88 m². Η προέκταση είναι 1.40 επί 2.20, δηλαδή 3.08 m². Μείον 0.42 m² για την καμινάδα και 0.16 m² για την κάλυψη του σωλήνα. Υπολόγισε 23.4 m² χρησιμοποιήσιμα.

Δεκαεννέα λεπτά, και το πιο χρήσιμο αποτέλεσμα δεν ήταν η επιφάνεια. Ήταν τα 25 cm του καλυμμένου σωλήνα, ακριβώς εκεί όπου επρόκειτο να τοποθετηθεί μια ντουλάπα βάθους 60 cm.

Μέτρηση πάνω από το σοβατεπί

Τα σοβατεπί προεξέχουν 1 με 2 cm από τον τοίχο, και ένα βαθύ βικτοριανό σοβατεπί μπορεί να προεξέχει έως και 3 cm. Αν μετρήσεις πάνω στο σοβατεπί και στις δύο άκρες, το δωμάτιο θα φαίνεται έως και 6 cm στενότερο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Τα έξι εκατοστά ακούγονται ασήμαντα, μέχρι να γίνουν η διαφορά ανάμεσα σε ένα κρεβάτι 140 cm που χωράει σε μια εσοχή και σε ένα που δεν χωράει. Ο κανόνας είναι να μετράς την επιφάνεια του τοίχου, πάνω από το σοβατεπί, κάθε φορά. Αν πρέπει οπωσδήποτε να μετρήσεις στο επίπεδο του δαπέδου, μέτρησε μέχρι την επιφάνεια του σοβατεπί και στις δύο άκρες και σημείωσέ το.

Η ίδια λογική ισχύει για οτιδήποτε άλλο είναι στερεωμένο σε τοίχο: πρεβάζια γύρω από μια πόρτα, διακοσμητικά πηχάκια, στηρίγματα καλοριφέρ και σωληνώσεις. Κανένα από αυτά δεν είναι ο τοίχος, όλα εμποδίζουν τα έπιπλα να ακουμπήσουν επίπεδα πάνω του, και η κάτοψη πρέπει να το γνωρίζει.

Μετάτρεψε τις μετρήσεις σου σε κάτοψη

Μια σελίδα με αριθμούς δεν είναι ακόμα χρήσιμη. Γίνεται χρήσιμη όταν μετατρέπεται σε ένα σχήμα όπου μπορείς να τοποθετήσεις έπιπλα.

1. Πληκτρολόγησε τα τμήματα των τοίχων και το περίγραμμα θα εμφανιστεί σε πραγματική κλίμακα.
2. Πρόσθεσε τις πόρτες και τα παράθυρα χρησιμοποιώντας τις αποστάσεις από τις γωνίες που κατέγραψες.
3. Τοποθέτησε έπιπλα στο πραγματικό τους μέγεθος και έλεγξε τις διαδρομές κίνησης αντί για την επιφάνεια.
4. Περιηγήσου στο χώρο στο ύψος των ματιών, επειδή τα 23.4 m² δεν σου λένε τίποτα για την αίσθηση που αφήνει ένα δωμάτιο.

Η πληκτρολόγηση των μετρήσεων, η επίπλωση του αποτελέσματος και η περιήγηση σε αυτό δεν κοστίζουν τίποτα και δεν απαιτούν λογαριασμό. Μόνο η φωτορεαλιστική απεικόνιση στο τέλος είναι επί πληρωμή, με συνδρομή. Άνοιξε τον σχεδιαστή με τις μετρήσεις σου, ή διάβασε πρώτα πώς λειτουργεί ο δημιουργός κατόψεων. Για τη σχεδίαση με κάθε λεπτομέρεια δες πώς να σχεδιάσεις μια κάτοψη, για τα μεγέθη που μπορείς να συγκρίνεις δες τις τυπικές διαστάσεις δωματίων, και αν υπάρχει ήδη κάτοψη σε χαρτί, ο οδηγός από κάτοψη σε 3D καλύπτει την ψηφιοποίησή της.