Ιδέες Διάταξης Μικρού Διαμερίσματος: Διαχωρισμός Ζωνών και Διαρρυθμίσεις

Πριν Σε ζώνες

Η συμβουλή που συνοδεύει συνήθως τα μικρά διαμερίσματα είναι να έχεις λιγότερα πράγματα. Αυτό είναι μερικές φορές αλήθεια, αλλά δεν αποτελεί διαρρύθμιση. Αυτό που ακολουθεί είναι χωροταξικό: πού πάει το κάθε τι, πόσο χώρο κοστίζει πραγματικά η κάθε κίνηση και τι θυσιάζεις ως αντάλλαγμα.

Κάθε κάτοψη εδώ είναι πραγματικά μικρή, μεταξύ 28 και 50 m². Πολλά άρθρα αυτής της κατηγορίας φωτογραφίζουν ένα διαμέρισμα 60 m² με ευρυγώνιο φακό και το αποκαλούν συμπαγές, γι' αυτό και οι συμβουλές σπάνια επιβιώνουν όταν έρθουν σε επαφή με ένα πραγματικό στούντιο.

Τα μικρά διαμερίσματα έχουν ζώνες, όχι δωμάτια

Δεν διαρρυθμίζεις δωμάτια. Αναθέτεις έξι λειτουργίες σε περιοχές ενός ενιαίου χώρου: ύπνος, καθιστικό, φαγητό, εργασία, αποθήκευση και οι διαδρομές ανάμεσά τους.

Το λάθος είναι να δώσεις σε κάθε λειτουργία ίσο μερίδιο. Αντ' αυτού, ιεράρχησέ τις με βάση τις ώρες που τις χρησιμοποιείς και δώσε στις δύο πρώτες το καλύτερο φυσικό φως και τον περισσότερο χώρο. Στα περισσότερα διαμερίσματα αυτές είναι ο ύπνος και το καθιστικό, και αξίζει να σημειωθεί ότι ο ύπνος δεν χρειάζεται καθόλου φυσικό φως, γι' αυτό και το κρεβάτι συνήθως ανήκει μακριά από το παράθυρο, παρόλο που ο τοίχος με το παράθυρο είναι το ωραιότερο μέρος του δωματίου.

Τρία εργαλεία δημιουργούν μια ζώνη χωρίς τοίχο:

• Ένα χαλί ορίζει μέσω ορίων. Είναι η φθηνότερη, πιο αναστρέψιμη λύση και δεν προσφέρει καθόλου ιδιωτικότητα.
• Η πλάτη ενός επίπλου ορίζει μέσω εμποδίου. Ένας καναπές με την πλάτη του γυρισμένη στο κρεβάτι τα διαχωρίζει πραγματικά, και κοστίζει 60 με 75 cm δαπέδου για το κενό κυκλοφορίας πίσω του.
• Το φως ή το επίπεδο ορίζει μέσω ατμόσφαιρας. Ένα κρεμαστό φωτιστικό πάνω από ένα τραπέζι δημιουργεί μια ζώνη τραπεζαρίας χωρίς κανένα κόστος σε δάπεδο, γι' αυτό και είναι η πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνεις σε έναν πολύ μικρό χώρο.

Η ειλικρινής προσδοκία: σε ένα στούντιο, μία λειτουργία συμβιβάζεται πάντα. Το να επιλέξεις ποια θα είναι αυτή είναι όλη η τέχνη, και θα πρέπει να είναι εκείνη στην οποία περνάς τις λιγότερες ώρες που είσαι ξύπνιος. Σχεδίασε το διαμέρισμα σε κλίμακα πριν αποφασίσεις, επειδή η επιλογή φαίνεται διαφορετική μόλις γίνουν ορατές οι διαδρομές. Ο δημιουργός κατόψεων το κάνει αυτό από ένα σχέδιο αγγελίας μέσα σε λίγα λεπτά.

Διαρρυθμίσεις στούντιο, 28 έως 40 m²

Τρεις διαρρυθμίσεις, η καθεμία με το κόστος της:

Το διαχωριστικό με την πλάτη του καναπέ είναι αυτό που οι άνθρωποι δοκιμάζουν και εγκαταλείπουν. Χρειάζεται ένα δωμάτιο πλάτους τουλάχιστον 3.4 m: 90 cm ελεύθερου χώρου στο πλάι του κρεβατιού, 90 cm βάθος καναπέ και 75 cm κενού ανάμεσά τους αφήνουν 85 cm για να προεξέχει το κρεβάτι. Κάτω από τα 3.2 m περίπου, το κενό πέφτει κάτω από τα 60 cm και καταλήγεις να στριμώχνεσαι δίπλα στον ίδιο σου τον καναπέ για να πας στο κρεβάτι, κάτι που αντέχεται για περίπου μία εβδομάδα.

Η εκδοχή με την εσοχή είναι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε ένα στούντιο, και είναι καθαρά θέμα του αν το κτίριο σου προσφέρει μια τέτοια εσοχή. Ένα διπλό κρεβάτι 140 cm χρειάζεται μια εσοχή πλάτους τουλάχιστον 1.6 m για να τοποθετηθεί με ένα κενό μιας παλάμης από κάθε πλευρά, και όταν αυτό συμβεί, το κρεβάτι παύει να είναι απλώς ένα έπιπλο και γίνεται μέρος της αρχιτεκτονικής.

Διαμερίσματα με ένα υπνοδωμάτιο, 40 έως 60 m²

Με έναν τοίχο, το πρόβλημα του ύπνου λύνεται και εμφανίζεται ένα διαφορετικό: ο χώρος του καθιστικού πρέπει τώρα να επιτελέσει τρεις λειτουργίες.

Καθιστικό και τραπεζαρία μαζί. Ένα στρογγυλό τραπέζι κερδίζει σε έναν μικρό χώρο, επειδή δεν έχει γωνίες για να χτυπάς πάνω τους και χωράει τέσσερα άτομα σε λιγότερο δάπεδο από ένα ορθογώνιο τραπέζι τεσσάρων ατόμων. Ένα στρογγυλό τραπέζι 100 cm χρειάζεται 100 cm γύρω του για να τραβιούνται οι καρέκλες, οπότε απαιτεί έναν κύκλο 3.0 m. Ένα πτυσσόμενο τραπέζι στον τοίχο δεν πιάνει σχεδόν καθόλου χώρο μέχρι να το χρειαστείς.

Ένα γραφείο που δεν τρώει τη ζώνη του καθιστικού. Τα 60 cm βάθους είναι αρκετά για να εργαστείς. Ένα γραφείο με βάθος κονσόλας 40 με 45 cm είναι κατάλληλο για φορητό υπολογιστή και λειτουργεί και ως μπουφές όταν δεν χρησιμοποιείται ως γραφείο, κάτι που αποτελεί τη σπάνια περίπτωση όπου ένα πολυλειτουργικό έπιπλο κερδίζει πραγματικά τη θέση του.

Μια είσοδος. Σχεδόν κάθε μικρό διαμέρισμα το παραμελεί αυτό, κι όμως είναι η διαφορά ανάμεσα στο να φτάνεις στο σπίτι ήρεμα και στο να πηδάς πάνω από παπούτσια. Χρειάζεσαι πολύ λίγα πράγματα: 40 cm βάθους για κρεμάστρες και έναν στενό πάγκο, και κάπου για τα παπούτσια που δεν είναι πάνω στο πέρασμα. Διεκδίκησε αυτόν τον χώρο από τη ζώνη του καθιστικού συνειδητά, αντί να αφήσεις τον διάδρομο να τον καταλάβει κατά τύχη.

Οι ελεύθερες αποστάσεις πίσω από όλα αυτά περιγράφονται στις τυπικές διαστάσεις δωματίων, που καλύπτουν τι χρειάζεται κάθε τύπος δωματίου προτού αρχίσεις να αφαιρείς χώρο.

Οι κινήσεις που δημιουργούν πραγματικά χώρο

• Έπιπλα με εμφανή πόδια. Το δάπεδο που μπορείς να δεις μεταφράζεται ως δάπεδο που έχεις. Ίδιο αποτύπωμα, διαφορετικό δωμάτιο.
• Αποθήκευση μέχρι το ταβάνι. Ίδιος όγκος, μικρότερο αποτύπωμα στο δάπεδο. Τα 60 cm του τοίχου πάνω από μια πόρτα είναι σχεδόν πάντα άδεια και αποτελούν τον φθηνότερο αποθηκευτικό χώρο σε κάθε διαμέρισμα.
• Ένα μεγάλο κομμάτι αντί για τρία μικρά. Κάθε άκρη είναι μια οπτική διακοπή και κάτι που πρέπει να παρακάμψεις. Μια βιβλιοθήκη 220 cm είναι προτιμότερη από τρεις των 70 cm που χωράνε τα ίδια βιβλία.
• Ένας καθρέφτης απέναντι από ένα παράθυρο, όχι σε όποιον τοίχο έτυχε να είναι άδειος. Απέναντι από το παράθυρο επεκτείνει τη θέα και διπλασιάζει το φυσικό φως. Οπουδήποτε αλλού, απλώς αντανακλά έναν τοίχο.
• Συρόμενες ή χωνευτές πόρτες. Μια ανοιγόμενη πόρτα καταλαμβάνει μόνιμα περίπου 0.8 m² δαπέδου. Σε ένα διαμέρισμα 30 m², αυτό είναι σχεδόν το 3 τοις εκατό του συνολικού σου χώρου.
• Επιτοίχιος φωτισμός. Ένα φωτιστικό δαπέδου πιάνει χώρο στο πάτωμα. Ένα επιτοίχιο φωτιστικό δεν πιάνει καθόλου και ελευθερώνει τη γωνία.

Ο αντίλογος που αξίζει να αναφερθεί: τα πολυλειτουργικά έπιπλα συνήθως συμβιβάζουν και τις δύο λειτουργίες τους. Ένας καναπές-κρεβάτι είναι χειρότερος καναπές και χειρότερο κρεβάτι από ό,τι θα ήταν το καθένα μόνο του. Αγόρασέ τον όταν η δεύτερη λειτουργία είναι πραγματικά περιστασιακή, όπως για έναν καλεσμένο δύο φορές τον χρόνο, και απέφυγέ τον όταν η δεύτερη λειτουργία είναι καθημερινή. Το άρθρο Πώς να κάνεις ένα μικρό δωμάτιο να φαίνεται μεγαλύτερο καλύπτει την οπτική πλευρά αυτού του θέματος με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Αποθήκευση χωρίς να χάνεται το δωμάτιο

Οργάνωσε την αποθήκευση με βάση το πού πηγαίνει και όχι με βάση το τι είναι:

• Ψηλά. Οτιδήποτε βρίσκεται ψηλότερα από το πλαίσιο της πόρτας είναι συνήθως ανεκμετάλλευτο. Τα ράφια εκεί είναι κατάλληλα για πράγματα που χρειάζεσαι μία φορά τον μήνα.
• Χαμηλά. Συρτάρια κάτω από το κρεβάτι, ένα σκαμπό-αποθηκευτικός χώρος που ανοίγει, ένας πάγκος με καπάκι. Όγκος με μηδενικό κόστος σε αποτύπωμα δαπέδου.
• Πίσω. Η πλάτη ενός καναπέ που χρησιμοποιείται ως διαχωριστικό γίνεται κονσόλα. Έχεις ήδη πληρώσει το δάπεδο για αυτό το κενό, οπότε χρησιμοποίησε και τις δύο πλευρές του.
• Γύρω από ανοίγματα. Ο τοίχος δίπλα και πάνω από ένα παράθυρο ή μια πόρτα είναι νεκρός χώρος. Τα ράφια που πλαισιώνουν ένα άνοιγμα χρησιμοποιούν δάπεδο που τίποτα άλλο δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει.

Δύο βάθη έχουν σημασία. Τα 30 cm χωράνε βιβλία, φακέλους και τα περισσότερα αντικείμενα, και μόλις που γίνονται αισθητά σε ένα δωμάτιο. Τα 60 cm είναι το βάθος της ντουλάπας, που καθορίζεται από το πλάτος μιας κρεμάστρας, και αυτό πιάνει πραγματικό χώρο στο δάπεδο. Χρησιμοποίησε τα 60 cm μόνο εκεί που το απαιτούν τα ρούχα και χρησιμοποίησε τα 30 cm παντού αλλού, επειδή η διαφορά σε έναν τοίχο 3 m είναι σχεδόν ένα τετραγωνικό μέτρο.

Ο κανόνας που καθορίζει αν η αποθήκευση είναι πραγματική: ο όγκος μετράει μόνο αν για να φτάσεις κάτι δεν χρειάζεται να μετακινήσεις κάτι άλλο. Η αποθήκευση πίσω από τον καναπέ που απαιτεί να τραβήξεις τον καναπέ δεν είναι αποθήκευση, είναι ένα μέρος όπου τα πράγματα πάνε για να ξεχαστούν.

Η πόρτα που σου τρώει την είσοδο

Σε ένα διαμέρισμα αυτού του μεγέθους, το πιο ακριβό τετραγωνικό μέτρο είναι αυτό πίσω από την εξώπορτα, και σχεδόν κανείς δεν το υπολογίζει.

Μια μονή ανοιγόμενη πόρτα 80 cm καταλαμβάνει μόνιμα περίπου μισό τετραγωνικό μέτρο δαπέδου. Αν τοποθετήσεις μια εσωτερική πόρτα κοντά της, όπως συμβαίνει στα περισσότερα διαμερίσματα, τα δύο τόξα μαζί διεκδικούν περίπου 1 m² της εισόδου. Αυτό είναι το ένα τρίτο ενός τυπικού μικρού διαδρόμου, μόνιμα, για μια λειτουργία που χρησιμοποιείται για τέσσερα δευτερόλεπτα την ημέρα.

Είναι αόρατο επειδή μια πόρτα είναι είτε κολλημένη στον τοίχο είτε ορθάνοιχτη, οπότε δεν βλέπεις ποτέ το δάπεδο που καταλαμβάνει. Παρατηρείς μόνο το σύμπτωμα: δεν υπάρχει πουθενά χώρος για μια παπουτσοθήκη, και κάθε επιλογή που δοκιμάζεις βρίσκεται μέσα στη μέση.

Οι λύσεις, ξεκινώντας από τη φθηνότερη. Άλλαξε τη φορά της πόρτας ώστε να ανοίγει προς τον τοίχο και όχι προς το δωμάτιο, κάτι που απαιτεί μια ώρα δουλειάς και συχνά ανακτά ολόκληρη την περιοχή. Αντικατάστησε μια εσωτερική ανοιγόμενη πόρτα με μια συρόμενη που κινείται σε εξωτερικό οδηγό, η οποία χρειάζεται ένα ελεύθερο κομμάτι τοίχου με το ίδιο πλάτος της πόρτας. Ή αποδέξου το τόξο και χρησιμοποίησε τον τοίχο πάνω από αυτό: κρεμάστρες στα 170 cm και ένα ράφι από πάνω τους βρίσκονται εντελώς έξω από την τροχιά της πόρτας, και καμία πόρτα δεν θα χτυπήσει ποτέ πάνω τους.

Σχεδίασε τα τόξα πριν αγοράσεις οτιδήποτε για έναν διάδρομο. Παίρνει ένα λεπτό και είναι ο μόνος τρόπος για να δεις το δάπεδο που δεν έχεις.

Λάθη που κάνουν ένα μικρό διαμέρισμα να φαίνεται μικρότερο

• Τα πάντα στους τοίχους. Φαίνεται σαν να δημιουργεί χώρο, αλλά στην πραγματικότητα δημιουργεί έναν διάδρομο μπόουλινγκ με ένα νεκρό κέντρο. Ομαδοποίησε τα έπιπλα για να ορίσεις μια ζώνη και άφησε τη διαδρομή να περνάει δίπλα της.
• Ένα πολύ μικρό χαλί. Κατακερματίζει το δάπεδο σε κομμάτια και το μάτι εστιάζει στο μικρότερο. Χρειάζεται να είναι αρκετά μεγάλο ώστε να χωράει τουλάχιστον τα μπροστινά πόδια των καθισμάτων.
• Πολλά μικρά κομμάτια. Κάθε άκρη διακόπτει την οπτική συνέχεια. Λιγότερα, μεγαλύτερα αντικείμενα δείχνουν πιο ήρεμα και αφήνουν περισσότερο χρησιμοποιήσιμο δάπεδο.
• Ψηλά έπιπλα μπροστά από το παράθυρο. Το φυσικό φως είναι αυτό που κάνει έναν μικρό χώρο υποφερτό, και μια ντουλάπα δίπλα σε ένα παράθυρο κοστίζει περισσότερο από το δάπεδο στο οποίο στέκεται.
• Αγορές πριν μετρηθεί η διαδρομή εισόδου. Όχι μόνο η πόρτα: το κλιμακοστάσιο, η στροφή στο πλατύσκαλο, το ασανσέρ. Ένας καναπές που χωράει στο διαμέρισμα αλλά όχι στο κλιμακοστάσιο είναι ένας καναπές που θα επιστραφεί.
• Επιλογή καναπέ με βάση τον αριθμό των θέσεων. Ένας τριθέσιος στα 230 cm και ένας στα 190 cm προσφέρουν και οι δύο τρεις θέσεις. Σε ένα δωμάτιο 3.4 m, αυτά τα 40 cm είναι το πέρασμά σου.

Ένα στούντιο, διαρρυθμισμένο

Ένα πραγματικό στούντιο, 6.4 x 4.6 m κύριου χώρου συν ένα μπάνιο, δηλαδή περίπου 31 m² συνολικά. Ένα παράθυρο στον μικρό τοίχο, η εξώπορτα στην απέναντι γωνία, η κουζίνα κατά μήκος του ενός μεγάλου τοίχου.

Ιεράρχηση των λειτουργιών. Ο ύπνος είναι οκτώ ώρες με τα μάτια κλειστά, το καθιστικό είναι τέσσερις ή πέντε ώρες ξύπνιος, το φαγητό είναι μία, η εργασία είναι έξι ώρες, τρεις ημέρες την εβδομάδα. Έτσι, το καθιστικό και η εργασία παίρνουν το παράθυρο και το κρεβάτι πηγαίνει στη σκοτεινή πλευρά, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το ένστικτο να βάλεις το κρεβάτι σε ένα ωραίο σημείο.

Οι διαδρομές. Από την εξώπορτα στο μπάνιο, από την εξώπορτα στην κουζίνα και από την κουζίνα στο παράθυρο. Με 90 cm η καθεμία, απαιτούν μια λωρίδα κατά μήκος του τοίχου της κουζίνας και μια διακλάδωση προς το μπάνιο, περίπου 5.2 m². Αυτό που απομένει είναι ένα ελεύθερο ορθογώνιο περίπου 4.2 x 3.4 m στην πλευρά του παραθύρου και μια λωρίδα 2.0 m στη σκοτεινή πλευρά.

Η διαρρύθμιση. Ένα διπλό κρεβάτι 140 x 200 cm στον σκοτεινό μικρό τοίχο με 70 cm από τη μία πλευρά και 60 από την άλλη. Ένας διθέσιος καναπές 190 cm με την πλάτη του στο κρεβάτι, με κενό 75 cm πίσω του, να κοιτάζει προς το παράθυρο. Ένα στρογγυλό πτυσσόμενο τραπέζι 100 cm ανάμεσα στον καναπέ και την κουζίνα, διπλωμένο τις περισσότερες μέρες με βάθος 50 cm. Ένα γραφείο-κονσόλα 45 cm κάτω από το παράθυρο, που έχει το καλύτερο φως στο διαμέρισμα και χρησιμοποιείται έξι ώρες την ημέρα.

Τι θυσιάστηκε. Ένα τραπέζι φαγητού που χωράει μόνιμα τέσσερα άτομα. Χωράει τέσσερα άτομα όταν το φύλλο είναι ανοιχτό και δύο τον υπόλοιπο χρόνο, και εφόσον το φαγητό είναι η λειτουργία της μίας ώρας, ήταν το σωστό πράγμα για να συμβιβαστεί.

Δοκίμασε τρεις διαρρυθμίσεις στο δικό σου διαμέρισμα

Σχεδίασε δύο ή τρεις ολοκληρωμένες εναλλακτικές λύσεις αντί να κάνεις μικροδιορθώσεις σε μία, επειδή οι μικροδιορθώσεις συγκλίνουν πάντα στη διάταξη που ήδη έχεις.

1. Πάρε το περίγραμμα. Σχεδόν κάθε αγγελία ενοικίασης ή πώλησης περιλαμβάνει μια κάτοψη. Αντίγραψέ την και όρισε την κλίμακα από έναν μετρημένο τοίχο. Ή σχεδίασέ την από τις δικές σου μετρήσεις.
2. Χαρτογράφησε τις διαδρομές ανάμεσα στην εξώπορτα, το μπάνιο, την κουζίνα και το παράθυρο πριν τοποθετήσεις οτιδήποτε.
3. Τοποθέτησε τα πραγματικά σου έπιπλα στο αληθινό τους μέγεθος, μετρημένα και όχι όπως τα θυμάσαι.
4. Σχεδίασε τρεις διαφορετικές διαρρυθμίσεις, όχι τρεις εκδοχές της ίδιας.
5. Περπάτησε την καθεμία στο ύψος των ματιών. Σε έναν μικρό χώρο, η αίσθηση της διαφοράς ανάμεσα σε δύο διατάξεις είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι υποδηλώνει το σχέδιο, επειδή οι οπτικές γραμμές έχουν μεγαλύτερη σημασία όταν είναι λιγότερες.

Οι δοκιμές δεν κοστίζουν τίποτα και δεν απαιτούν λογαριασμό, ενώ η μετακίνηση μιας ντουλάπας κοστίζει ένα Σάββατο. Μόνο η τελική φωτορεαλιστική εικόνα χρεώνεται, μέσω μιας συνδρομής. Άνοιξε τον σχεδιαστή και διαρρύθμισε το διαμέρισμά σου, ή δες πώς λειτουργεί ο δημιουργός κατόψεων. Για την ίδια την ομάδα καθιστικού, το άρθρο διάταξη επίπλων σαλονιού εμβαθύνει στις διατάξεις και τις αποστάσεις.