Kat Planı Nasıl Çizilir: Adım Adım Kılavuz

Öncesi Çizilmiş

Kat planı çizmek çoğunlukla ölçüm yapmaktan ibarettir. Çizimin kendisi yirmi dakika sürer ve belirli bir sırayı takip eder; planların yanlış gittiği ve her kılavuzun atladığı kısım ise ölçümdür. Bu kılavuz o kısmı atlamıyor.

Bir şerit metreye, kağıda ve kurşun kaleme ihtiyacın var. CAD yok, eğitim yok, yazılım lisansı yok. Küçük bir daireyi düzgünce ölçmek ve çizmek yaklaşık 30 dakika sürer ve sonunda mobilya satın alabileceğin, bir inşaat ustasına talimat verebileceğin veya içinde yürüyebileceğin bir alana dönüştürebileceğin bir şeye sahip olursun.

Bu yazı; bir planın neleri içermesi gerektiğini, sayıların birbirini tutması için nasıl ölçü alacağını, ölçeği nasıl seçeceğini, çizim sırasını, bilinmesi gereken sembolleri, mobilyaları gerçek boyutlarıyla yerleştirmeyi, baştan sona işlenmiş bir yatak odası örneğini ve planı sessizce mahveden hataları kapsıyor.

Kat planı nedir ve senin planının neleri göstermesi gerekir?

Kat planı, bir katın yukarıdan kuş bakışı görünüşüdür. Bina, yerden yaklaşık bir metre yükseklikten yatay olarak kesilmiş ve üst kısmı kaldırılmış gibi çizilir. Bu kesim yüksekliği, neredeyse hiçbir kılavuzun bahsetmediği bir şeyi açıklar: Yüksek bir raf veya tavan kirişi görünmezken, pencere ve kapıların planda görünmesinin nedeni budur. Kesimin altında kalan her şey çizilir, üstünde kalanlar ise çizilmez.

Kullanışlı bir plan beş şeyi gösterir:

• Duvar konumları ve kalınlığı. Sadece konum değil, her ikisi de.
• Açılış yönüyle birlikte kapı boşlukları. Kapı yayı süs değil, bilgidir.
• Pencere konumları ve genişlikleri, bir köşeye olan mesafelerine göre yerleştirilir.
• Oda etiketleri, böylece başkaları da planı okuyabilir.
• En azından genel boyutlar, iki tarafta da işaretlenmiş olmalıdır.

En başta bu iki şeyden hangisini yapacağına karar ver. Bir taslak kabaca doğru oranlara sahiptir ve üzerinde düşünmek için yeterlidir. Ölçekli bir plan ise ölçülmüştür ve bir gardırop satın almak için yeterince güvenilirdir. Ölçekli bir plana ihtiyacın varken taslak çizmek bir öğleden sonrayı boşa harcar; taslak yeterli olacakken titizlikle ölçüm yapmak da aynı şekilde zaman kaybettirir. Halihazırda sahip olduğun mobilyaları düzenliyorsan taslak çiz. Eğer para harcayacaksan ölçü al.

Odayı düzgünce ölç, çünkü planlar en çok burada yanlış gider

Herhangi bir şeyi ölçmeden önce, odanın şeklini kabaca taslak olarak çiz. Sayıları yazacak bir yere ihtiyacın var, aynı anda hem çizmeye hem de ölçmeye çalışmak rakamların yanlış duvarın yanına yazılmasına neden olur.

Ardından oda boyunca tek bir yönde ilerle ve şu dört kurala uy:

• Şerit metreyi düz tutarak yaklaşık bel hizasında ölçüm yap. Sarkan bir metre uzun ölçer, süpürgeliğe doğru yukarı eğimli tutulan bir metre de öyle.
• Sadece toplamı değil, her bölümü ayrı ayrı kaydet. Bir niş ile kesintiye uğrayan bir duvar tek bir ölçüm değil, üç ölçümdür. Sadece bu alışkanlık bile planların birleşmemesi sorununun önüne geçer.
• Her kapı ve pencereyi iki kez ölç: genişliğini ve en yakın köşeye olan mesafesini. Konum en az boyut kadar önemlidir ve köşeye olan mesafe onu çizime yerleştiren şeydir.
• Her kapının hangi yöne açıldığını ve menteşelerin hangi tarafta olduğunu not et, ardından oda başına bir kez tavan yüksekliğini ölç.
• Her kapının hangi yöne açıldığını ve menteşelerin hangi tarafta olduğunu not et, ardından oda başına bir kez tavan yüksekliğini ölç.

İki kontrol, neredeyse her hatayı daha hiçbir maliyet yaratmadan yakalar. Dikdörtgen bir odada karşılıklı duvarlar birbirine uymalıdır. Ayrıca bir kenar boyunca uzanan bölümlerin toplamı, o kenarın genel ölçümüne eşit olmalıdır. Eğer eşit değilse, bir nişi atlamış veya bir sayıyı yanlış yazmışsındır. Bu hatayı şimdi düzeltmek iki dakikanı alır, aksi takdirde ileride yanlış ölçüde bir koltukla baş başa kalabilirsin.

Zor durumların hepsi şekli dikdörtgenlere bölerek çözülür. Bir niş veya şömine çıkıntısı kendi başına küçük bir dikdörtgendir. L şeklindeki bir oda iç köşeden ikiye ayrılır. Bir cumba pencere, bir dikdörtgen artı iki üçgendir ve zemininin kullanılabilir olup olmadığını veya bir radyatörün üzerinde kalıp kalmadığını not etmekte fayda vardır. Gerçekten gönyesinde olmayan (yamuk) bir oda için her iki köşegeni de ölç: Gerçek bir dikdörtgende köşegenler eşittir, birkaç santimetreden fazla fark olması odayı gerçek şekliyle çizmen gerektiği anlamına gelir. Radyatörler, boru gizleme kutuları ve derin pencere denizlikleri kullanılabilir duvar alanını daraltır, bu yüzden bunları da kaydet. Bir oda nasıl ölçülür başlıklı yazımızda düzensiz durumlar tüm detaylarıyla ele alınıyor.

Metrik sistem kullanılan bir yerdeysen metrik ölçü birimlerini kullan. Bu, kesirli sayılarla uğraşmayı tamamen ortadan kaldırır ve kaçındığın her hata, daha sonra bulmak zorunda kalmayacağın bir hata demektir.

Ölçeğini seç

Ölçek, çizim ile gerçeklik arasındaki orandır. 1:50 ölçekte, kağıt üzerindeki bir santimetre odadaki elli santimetreye denk gelir, yani 4.2 metrelik bir duvar 8.4 cm uzunluğunda çizilir. Konseptin tamamı bundan ibarettir.

Üç seçenek neredeyse her durumu kapsar:

• Tüm evi tek bir sayfaya sığdırmak için 1:100. Odalar oda olarak görünür, detaylar kaybolur.
• Bir daire veya tek bir kat için 1:50. Mobilyalar için yeterince detaylı olan standart çalışma seçeneğidir.
• Mutfak veya banyo gibi yerleşimin santimetresi santimetresine önemli olduğu tek bir oda için 1:20.

Milimetrik kağıt aritmetik hesapları ortadan kaldırır. Bir kareyi 10 cm veya tüm ev için 25 cm olarak belirle, bundan sonra bölme yapmak yerine kareleri sayarsın. Kare başına 10 cm hesabıyla 4.2 metrelik bir duvar 42 kare eder ve hesap makinesine hiç dokunmazsın.

Dijital olarak çizim yapmak ölçek kavramını tamamen ortadan kaldırır, çünkü gerçek boyutu yazarsın ve yazılım oranı kendisi ayarlar. Çoğu insanın ilk denemesinden sonra elle çizmeyi bırakmasının dürüst sebebi budur ve bu kağıt yönteminin bir başarısızlığı değildir: Kağıt, ölçüm yaparken sahada ve elinin altında gerçekten daha iyidir.

Önce duvarları, sonra boşlukları çiz

Sıralama önemlidir, çünkü her adım bir sonrakini sınırlandırır:

1. Önce tüm katın dış çerçevesi. Çevreyi doğru çizdiğinde, içerideki her şeyin yerleşeceği bir yer olur.
2. Ardından gerçek kalınlıklarıyla iç duvarlar. İç bölme duvarlar genellikle 10 ila 12 cm, dış duvarlar ise yapıya bağlı olarak 25 ila 40 cm arasındadır. Onları tek bir çizgi olarak değil, iki çizgi olarak çiz.
3. Duvarlardan sonra kapılar. Açıklığı boşluk olarak bırak, ardından çeyrek dairelik açılış yayını ekle. Bu yay, üzerine hiçbir şey koyamayacağın zemin alanını işaretler, bu yüzden çizimde yer almalıdır.
4. Duvar kalınlığı içindeki pencereler, daha önce aldığın köşe ölçüsüne göre konumlandırılır.
5. Oda etiketleri ve iki taraftaki genel boyutlar, ayrıca sayfanın bir yerinde belirtilen ölçek.

Duvarları tek bir çizgi olarak çizmek en yaygın yeni başlayan hatasıdır ve en çok sonuca etki edenidir, çünkü her odayı olduğundan daha büyük gösterir. 12 cm'lik bölmeler yerine tek çizgiyle çizilen bir oda, her yönde 12 cm kazanır; bu da kabaca bir gardırobun sığıp sığmaması arasındaki farktır.

Gerçekten ihtiyacın olan semboller

Seksen taneye değil, sekiz taneye ihtiyacın var: Açılış yayıyla birlikte menteşeli kapı, duvarın içinde veya üzerinde duran bir panel olarak çizilen sürgülü veya gömme kapı, duvar kalınlığı içinde daha ince bir çizgi olarak pencere, yön okuyla birlikte paralel basamaklar halinde merdiven ve bir banyo ile mutfak planını belirleyen dört temel eleman olan lavabo, tuvalet, küvet ve duş teknesi.

Bir kural sembol setini okunabilir kılar: Sembollerin boyutlarını ölçeğine göre tutarlı tut. Aşırı büyük bir tuvalet sembolü, banyo planının kapının çarpıp çarpmayacağı konusunda sana yalan söylemeye başladığı noktadır. Mobilyalar geleneksel olarak detaylı bir şekil yerine düz, gerçek boyutlu bir dış hat olarak çizilir ve gerçek boyut, onu çizmenin asıl amacıdır.

Mobilyaları gerçek boyutlarıyla yerleştir

Bu adım, bir çizimi karara dönüştüren adımdır. Tipik kaplama alanları, önce metrik ölçüler:

• Üç kişilik koltuk: 200 ila 230 cm genişlik, yaklaşık 90 cm derinlik.
• Çift kişilik yatak: 140'a 200 cm. King size: 180'e 200 cm.
• Dört kişilik yemek masası: yaklaşık 120'ye 80 cm. Altı kişilik: 180'e 90 cm.
• Mutfak tezgahı: 60 cm derinlik, bu zevkten ziyade beyaz eşya boyutlarıyla belirlenir.
• Gardırop: 60 cm derinlik, çünkü bir askının ihtiyacı olan budur.

Boşluklar mobilyalardan daha önemlidir:

• Her gün kullandığın ana geçiş yolu için 90 cm.
• Arada bir sıkışarak geçmek için 60 cm, bu bir yatağın uzak tarafında tolere edilebilir ancak başka herhangi bir yerde rahatsız edicidir.
• Bir gardırobun önünde, kapısını açıp durabilmek için 75 ila 90 cm.
• Yemek masasının etrafında 100 ila 120 cm: 75 cm bir sandalyeyi geriye çekmeni sağlar, 100 cm ise oturan birinin arkasından birinin geçmesine izin verir.
• Bir koltuk ile sehpa arasında 40 to 45 cm, ulaşılabilecek kadar yakın ve geçebilecek kadar uzak.

Bunları yapı yönetmelikleri olarak değil, tipik çalışma rakamları olarak kabul et ve inşa etmeyi düşündüğün her şey için yerel yönetmelikleri kontrol et. Planda gerçek boyutlarıyla çizildiklerinde, üstten görünüşün aksi takdirde gizlediği şeyi ortaya çıkarırlar: Odanın iyi olduğunu ancak içinden geçen rotanın uygun olmadığını görürsün. Standart oda boyutları yazımızda oda oda tam set yer alıyor.

Elle mi yoksa ekranda mı?

Her yöntemin öne çıktığı farklı bir alan vardır ve dürüst olmak gerekirse çoğu insan her ikisini birden kullanır.

Ölçü alırken elle taslak çiz, ardından dijital olarak yeniden çiz. Çoğu insanın üzerinde uzlaştığı yöntem budur ve bunu üçüncü silgi izinden sonra keşfetmek yerine bilerek yapmak daha iyidir.

Boş bir sayfadan başlamak istemiyorsan bilmeye değer iki kısayol var. Basılı bir plan zaten varsa, fotoğrafını çekip üzerinden geçebilir, ardından tek bir gerçek genişlik girerek ölçeği ayarlayabilirsin. Hiçbir şey yoksa, evi bir cümleyle tarif et ve gelen taslağı düzelt. Her iki yol da seni sıfırdan çizmekle aynı yere daha hızlı ulaştırır.

Bir yatak odası, baştan sona çizim örneği

Gerçek sayılarla gerçek bir yatak odası, çünkü soyut versiyon zamanın nereye gittiğini gizler.

1. Şekli taslak olarak çiz, iki dakika. Bir duvarda şömine çıkıntısı ve köşede bir kapısı olan bir dikdörtgen.
2. Duvarları ölç, altı dakika. Pencereli duvar 3.60 m geliyor. Karşı duvar 3.62 m okunuyor, bu 3.60 kabul edip devam etmek için yeterince yakın. Yan duvarlar 4.10 m, ancak şömine çıkıntısı bunlardan birini kesiyor, bu yüzden o duvar üç bölüm olarak kaydediliyor: 1.15 m, ardından 0.30 m çıkıntı yapan 0.90 m'lik şömine gövdesi ve ardından 2.05 m. Bu bölümlerin toplamı 4.10 ediyor, yani plan birleşecek.
3. Açıklıkları ölç, üç dakika. Kapı 80 cm genişliğinde, köşeden 15 cm uzakta, odaya doğru açılıyor. Pencere 140 cm genişliğinde, köşeden 90 cm uzakta, denizlik yüksekliği 95 cm.
4. Bir ölçek seç, bir dakika. Tek bir oda, bu yüzden milimetrik kağıtta kare başına 10 cm olacak şekilde 1:20 ölçek: 3.60 m'lik duvar 36 kare eder.
5. Çiz, sekiz dakika. Dış çerçeve, ardından kendi dikdörtgeni olarak şömine çıkıntısı, ardından 12 cm'lik bölmeler, ardından açılış yayıyla kapı ve duvardaki pencere.
6. Mobilyaları yerleştir, beş dakika. Pencere duvarının ortasına yerleştirilen 140'a 200 cm'lik çift kişilik bir yatak, bir tarafta 68 cm, diğer tarafta 72 cm boşluk bırakır; her ikisi de istediğin 90 cm'nin altındadır ancak bir yatak odası için kabul edilebilirdir. 60 cm derinliğindeki bir gardırop, şömine çıkıntısının yanındaki 2.05 m'lik nişe fazlasıyla sığar ve açılması için önünde 75 cm'lik boş bir alana ihtiyaç duyar ki kapı açılış yönü burayla çakışmaz.

Yirmi beş dakika ve plan, kendisini başlatan soruyu yanıtlıyor: Gardırop pencere duvarına değil, nişe yerleştirilmeli, çünkü pencere duvarında olsaydı kapının açılış yayını engelleyecekti.

Hangi detay seviyesinde çizim yapmalı?

İşin gerektirdiğinden fazlasını çizmek, bir planı yarıda bırakmanın en yaygın yoludur.

Emin değilsen 1:50 ölçeğinde çiz. Kullanışlı olacak kadar detaylı ve bitirilebilecek kadar sadedir.

Sık yapılan kat planı hataları

Altı hata sürekli tekrarlanır ve her birinin düzeltilmesi, sorunun yaratacağı maliyetten daha az zaman alır.

• Tek çizgi olarak çizilen duvarlar. Yukarıda değinildi ve tekrar etmeye değer çünkü her odayı aynı anda geniş gösteren hata budur. Kalınlığı çiz.
• Çizilmeyen kapı açılış yönleri. Kapı yayının kapladığı zemini hesaba katmazsın ve bunu ancak gardırop geldiğinde fark edersin. Kaba bir planda bile yayı çiz.
• Sadece genel ölçülerin alınması. Niş veya şömine çıkıntısı yok olur ve onunla birlikte gardırobun aslında sığacağı tek yer de kaybolur. Bölümleri kaydet.
• Tavan yüksekliğinin göz ardı edilmesi. Planda görünmez ancak bir odanın ferah mı yoksa basık mı hissettireceğine karar verir. 2.4 m tavan ile 2.9 m tavan farklı odalardır. Bunu oda başına not et.
• Ezbere çizilen mobilyalar. Akılda kalan koltuklar her zaman gerçek olanlardan daha küçüktür. Sahip olduğun şeyleri ölç veya yukarıdaki tipik rakamları kullan.
• Sayfada ölçeğin belirtilmemesi. Çizim, altı ay sonraki sen de dahil olmak üzere senden başka hiç kimse için kullanılamaz hale gelir. Bir köşeye yaz.

Sessizce duran yedinci hata ise radyatörler, boru gizleme kutuları ve derin pencere denizlikleridir. Bunların hiçbiri duvar değildir, hepsi mobilyaların duvara sıfır yanaşmasını engeller ve sen özellikle yerleştirmediğin sürece planda görünmezler.

Birleşmeyen plan sorunu

Çevreyi çizersin, oda boyunca ilerlersin ve son duvar ilkiyle birleşmez. Bir boşluk veya üst üste binme vardır ve ne kadar bakarsan bak çözülmez.

Sorun neredeyse hiçbir zaman çizimde değildir. Bir bölümün ölçülmeden geçilmesinden kaynaklanır. Olağan şüpheliler; kendi çıkıntısı olarak değil de duvarın bir parçası olarak kaydedilen bir şömine gövdesi, kimsenin önemsemediği sığ bir niş, dokunana kadar duvar gibi görünen bir köşe boru kutusu ve kimsenin yazmadığı, kalın bir duvardaki 20 veya 30 cm'lik kapı boşluğudur.

Çözüm yeniden çizmek değil, aritmetiktir. Sorunlu kenar boyunca uzanan bölümlerini topla ve aynı kenarın aldığın genel ölçümüyle karşılaştır. Aradaki fark, kaçırdığın şeyin boyutudur ve boyutu genellikle ne olduğunu söyler: 10 ila 15 cm kutulama veya yanlış kaydedilmiş bir duvar kalınlığıdır, 30 cm bir şömine çıkıntısıdır, 60 cm ve üzeri ise bir niş veya girintidir. Çizimi uydurmak için ayarlamak yerine geri dönüp o duvarı tekrar ölç, çünkü birleşmesi için sessizce uydurulan bir plan, tam da önemli olduğu anda seni yanıltacak bir plandır.

Bölümlere sahip olsan bile her kenarın genel boyutunu kaydetmenin nedeni de budur. Dört ekstra ölçüm gerektirir ve hatayı bulmanı sağlayan tek şey budur.

Seninkini çiz ve içinde yürü

Çizilen bir plan düz kalmak zorunda değildir. Duvarlar yerleştikten sonra, içinde göz hizasında durabilirsin; bu, bir odanın sayıların söylediği boyutta hissettirip hissettirmediğini değerlendirmenin tek güvenilir yoludur.

1. Duvarları çiz, mevcut bir planın fotoğrafının üzerinden geç veya evi bir cümleyle tarif edip taslağı düzelt.
2. Mobilyaları gerçek boyutlarıyla yerleştir ve her gün yürüdüğün rotalarda 90 cm boşluk bırak.
3. 3D görünüme geçip içeri adım at, ardından bitmiş halini görmek istiyorsan bakış açısını görselleştir.

Görselleştirmeye kadar olan her şey ücretsizdir ve hesap gerektirmez, böylece herhangi bir harcama yapmadan önce tüm planı çizebilir ve buna değip değmeyeceğine karar verebilirsin. Sonundaki fotogerçekçi görsel, bir abonelik dahilindeki ücretli adımdır. Planlayıcıyı aç ve planını çiz veya önce kat planı oluşturucunun nasıl çalıştığını gör. Kağıt üzerinde zaten bir plan varsa, kat planını 3D'ye dönüştürme yazımız bunun yerine üzerinden geçme yöntemini kapsıyor.